Μου έλειψες…

Μου έλειψε φέτος ο δροσερός αέρας που φουσκώνει το πουκάμισο στην παραλία.

Μου έλειψαν τα τζιτζίκια, το άρωμα του νυχτολούλουδου, η αίσθηση του γυμνού πέλματος στο πάτωμα.

Μου έλειψε αυτή η διαστολή του χρόνου που πετυχαίνεις μόνο με τους φίλους.

Μου έλειψε η ζάλη από τις μπύρες και τα ούζα, τα χωριάτικα λουκάνικα στα κάρβουνα, το τζιτζίρισμα απ’ το καυτό σαγανάκι, τα χάρτινα ναπερόν που κόβεις κομμάτια όσο χωνεύεις.

Μου έλειψε το χωριάτικο ψωμί, τα πρωινά με μέλι, τα βραδινά με ντομάτα, λάδι, ρίγανη στη βεράντα.

Μου έλειψαν τα μακροβούτια, τα παιχνίδια στην άμμο, το μάζεμα των κοχυλιών.

Μου έλειψαν τα γέλια της νύχτας, τα ποτά στη βεράντα, η θέα της πόλης όταν όλοι κοιμούνται.

Υπόσχομαι πλέον στον εαυτό μου ένα πράγμα: να μην ξαναφήσω καλοκαίρι να περάσει χωρίς να το βουτήξω στα νερά της Ελλάδας.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.